Column: ‘Het gevoel’

Je slaat de laatste bladzijde om, gretig om verder te lezen. Maar eigenlijk weet je het al, je wílt het alleen niet weten. Dat waren toch écht de laatste woorden van het boek. Een kriebelig gevoel gaat door je buik en je ogen voelen een beetje droog aan. Verdoofd sla je het boek met een klein zuchtje dicht. Wát een geweldig boek was dat zeg. Je gaat wel verder met je leven maar toch zit je nog lang met dat boek in je achterhoofd.

Wie kent het gevoel niet, het aan de ene kant heerlijke gevoel als je een enorm goed en fascinerend boek uit hebt gelezen. Aan de andere kant is dat gevoel ook een beetje sad, want waarom is jouw leven nou niet zo gaaf en spannend als dat van de hoofdpersoon?

Ik merk dat ik ‘het gevoel’ vooral heb als ik een fantasyboek heb gelezen. In een fantasyboek is alles niet echt, het kan nooit gebeuren. Maar die fantasywereld uit het boek is zo fascinerend en zo veel leuker dan de echte wereld. Juist omdat je weet dat wat er in het boek gebeurde, jou nooit zal overkomen, wordt ‘het gevoel’ versterkt.

Ik heb ‘het gevoel’ heel erg gehad toen ik de hele Harry Potter-serie uit had. Ik heb echt nog dagen dwaas met het hele verhaal in m’n hoofd rondgelopen, me afvragend hoe J.K. Rowling dit ooit allemaal heeft kunnen verzinnen. Ik wilde nog meer details en nog meer ontdekken over die wereld. Toen het zo erg werd dat ik in die wereld wilde zijn en half wegkwijnde van verlangen, heb ik tegen mezelf gezegd: ‘Annemiek, ga door met je leven, het is maar een verhaal.’ Dit is misschien een beetje overdreven, maar het geeft wel aan hoe sterk ‘het gevoel’ kan zijn, enorm sterk.

‘Het gevoel’ kan ook voorkomen bij films. Zeker als je een film in de bioscoop bekijkt, want dan komt alles nog overweldigender over door het grote scherm en de harde filmmuziek. Ik weet nog goed dat ik met mijn vader naar Avatar, de film met die blauwe gevallen, ging. Ik denk dat ik ongeveer 12/13 jaar was, best jong nog. We gingen naar de 3D versie en ik werd helemaal opgeslokt door de film. Ik kwam de filmzaal uit en ik had ‘het gevoel’ echt heel sterk. Gelukkig duurde het niet zo lang als bij Harry Potter en was ik al snel weer terug in de normale wereld.

Ook bij de film Inception had ik ‘het gevoel’. Bij deze film zorgde de combinatie van een geweldig verhaal en overdonderende muziek er voor dat ik in een soort trance raakte. Toen het laatste lied Time werd ingezet, kreeg ik het gevoel dat ik de hele wereld aankon.

Ik heb op Google geprobeerd wat meer informatie te vinden over ‘het gevoel’, maar het is natuurlijk zo’n vaag begrip dat ik er niets over kon vinden. Het lijkt mij wel interessant om ‘het gevoel’ eens te onderzoeken, wat voor effect het echt op mensen heeft. Soms kan ‘het gevoel’ volgens mij best gevaarlijk zijn, als je er te lang in blijft hangen. Ik kan me voorstellen dat je er depressief van raakt.

‘Het gevoel’, een heerlijk gevoel na een geweldig boek of een overdonderende film, al moet je er natuurlijk niet te lang in blijven hangen.

Herken jij ‘het gevoel’? Ik ben reuze benieuwd na welk boek of na welke film je het kreeg. En als jij wel wat meer weet over onderzoeken naar ‘het gevoel’, hoor ik het ook erg graag. Vertel het ons allemaal in de comments!

 

Advertenties

5 thoughts on “Column: ‘Het gevoel’

  1. Ik heb het eigenlijk nooit bij fantasyboeken, juist bij realistische boeken. Dan denk ik, ‘oh, wat wil ik dat ook graag meemaken.’ En bij films heb ik juist nooit, maar ik lees ook veel liever dan dat ik een film kijk. Ik kan me er nooit helemaal op concentreren.

  2. Ik heb ‘het gevoel’ eigenlijk best vaak. Meestal bij een geweldig goed geschreven roman of een superromantisch verhaal. Dan kan ik ook niet direct aan een ander boek beginnen, dat moet dan eerst even bezinken. Voorbeelden: De reeks van Zafon, de boeken van Tara Heavey, Rachel Hore en Luanne Rice. Ook bij films heb ik ‘het gevoel’ wel eens, maar minder vaak. Ik denk dat dat komt omdat ‘het gevoel’ veel te maken heeft met je eigen inleving/verbeelding. Bij boeken moet je meer je fantasie gebruiken dan bij een film en ik denk dat je zo sneller ‘het gevoel’ krijgt. Ik had ‘het gevoel’ wel bij The Notebook en bij The Boy in the striped pyjamas.
    Ik weet niet of die uitleg een beetje duidelijk is voor andere lezers 🙂

  3. Ik leef me juist he-le-maal in in historische romans omdat ik die kleding en kastelen etc. allemaal zo geweldig vind, dan droom ik het er het liefst nog over die avond. Ik ben nu in een boek bezig waar ik ook steeds verder en verder en verder wil lezen omdat het door m’n hoofd spookt. Zelfs als ik op school zit. Maar ik heb het inderdaad ook verder met fantasy, omdat het toch een hele andere wereld voor je opent.
    Het laatste deel van Harry Potter zorgde bij mij voor het ergste effect. Ik kon er niet tegen dat ik het boek uit had, dus begon ik na de laatste pagina weer bij pagina 1.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s