Recensie: Prometheus

2089. Een koppel van wetenschappers ontdekken op verschillende plaatsen op aarde vreemde patronen, patronen waarvan zij denken dat ze wijzen op een bepaald zonnestelsel in het heelal, en een planeet in het bijzonder. Hun speculaties gaan zelfs veel verder: ze denken dat ze te maken hebben met de wezens die ons gemaakt hebben. Onze scheppers. Ze willen alles weten, ze denken dat alle levensvragen beantwoord kunnen worden als ze die wezens vinden. Daarom zetten ze een missie op poten, en zetten ze koers met een ruimteschip genaamd Prometheus naar de planeet. Vier jaar later arriveren ze eindelijk op de planeet, en gaan ze samen met een groot deel van de crew van het ruimteschip (ook allemaal wetenschappers) op ontdekking uit. Al snel vinden ze sporen van onze makers terug en worden ze overweldigd door alle mysteries en wonderen waar we nog steeds geen verklaring voor hebben. Ze beginnen te beseffen dat deze hele plek een donkere waarheid bevat, maar toch willen alles op het spel zetten voor de wetenschap. Hun nieuwsgierigheid zorgt ervoor dat ze niet alleen hun eigen levens op het spel zetten, maar wel veel meer dan dat. Er volgt een verschrikkelijke strijd waarbij ze moeten vechten om het bestaan van het menselijk ras te redden…

Prometheus is een walgelijke, afschuwelijke, verschrikkelijke, gruwelijke angstaanjagende en bloederige film, maar toch vond ik hem geweldig. Hij heeft een grote indruk op me gemaakt. Ik ben sowieso een liefhebber van science fiction en mythologie, en Prometheus is de perfecte mix hiervan. De hele film fascineerde me van begin tot eind. Vooral in de bioscoop is hij zeer overweldigend. Het geluid en de soundtrack alleen al vond ik fantastisch, maar deze hielpen ook zeer goed mee bij de opbouw van de film, de spanning. Over spanning gesproken, ik zat heel de tijd met klamme handjes te kijken. Om het spannend te noemen… ‘Spannend’ is eigenlijk een understatement. Elk moment denk je dat er iets zal gebeuren, geen enkel moment heb je rust, je verwacht steeds iets. Dit vind ik dan ook een heel goede prestatie van de regisseur. Wat ik ook een leuk gegeven vind van de film is dat het een soort prequel is op de eerste Alien-film, ook van Ridley Scott (de regisseur). De dingen die in Alien voorkomen, worden echt uitgelegd in Prometheus. Dat vond ik heel entertaining.
Maar een van de mindere punten van Prometheus vond ik toch dat het verhaal een beetje cliché was. Je kent het wel. Er is een alien die achter de mensen aanzit, ze gaan een voor een dood, blablabla. Ook was er iets (ik ga niet zeggen wat, anders weet je al te veel en ik wil de pret niet bederven) wat eigenlijk totaal niet paste bij het verhaal, en ik vroeg me dan ook af wat het punt ervan was. Later kwam het toch nog tot zijn nut, maar naar mijn mening was het een belachelijk uitreksel van het verhaal, en hadden ze dat voor mijn part mogen weglaten. De achtergrondverhalen vond ik dan wel weer leuk, en het decor en de special effects waren ook prachtig. Over het algemeen vond ik het een leuke film, en het is wel een aanrader. Ik denk dat het mijn favoriete science fiction film is, maar dat zegt ook weer niet veel, aangezien ik er niet zo veel heb gezien. Ik denk wel dat deze film een oscar zou mogen verdienen.

 
Titel: Prometheus
Regie: Ridley Scott
Verschenen: Juni 2012
Duur: 123 minuten

Ben jij Prometheus ook al gaan kijken? Ga je akkoord met mij of heb je een heel andere mening? Laat het ons zeker weten!

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s